woensdag 28 juli 2010

Ik ga.


't is utopisch te denken dat jij het gaat halen.
Het is dom om te denken dat jou het niet lukt.
Als ik niets vertel, kun jij niets verhalen.
Als wij niet meer wij zijn, dan gaat alles stuk.

Mijn vakantie is begonnen.

Ik vlieg en geniet en koester de dromen.
Nog even en ik, keer naar je weer.
Leef de momenten gewoon zo ze komen.
Geniet en geniet en geniet nog een keer!!

Tot over een paar weken.


Location:Havenmeesterweg,Haarlemmermeer,Nederland

zondag 25 juli 2010

It's a wrap

Ja, dat was hem.

We hebben hem gebouwd, hij had ons verwacht en zien aankomen.
De stad opende haar poorten.
Wij kwamen, zagen en wonnen de slag.
Zonder weerwoord, zonder wanklank, zonder woorden, zonder herinnering.

25 juli 2010.
deel 29 van de miniserie Modefabriek, of is het het 15de jaargang van een veel te lange soap.
Last minute, last second, way too late, en nog veel later.
Informatie, uit formatie, alles is gezien.

Maar wij strijden moedig verder.
En dat werpt vruchten af.

de 29e editie van de roemruchte modefabriek (MF) is opgepakt, bewerkt, aangepakt en afgemaakt.

De strijd is geslecht.
De donderdagavond, was duidelijk dat de planning was gerealiseerd.
Dat de concepten bleken te werken, de laatste slag is de winnende.

We are the champions my friend.

Met dank aan een grote groep medewerkers, vast, half vast, los en nog veel losser.
Met z'n allen is het deze editie gelukt om de planning te halen zoals hij bedoeld was.
Op donderdagavond toog het een na laatste deel van de 45 man tellende crew naar huis en maakten de vijf laatsten zich klaar om de finetuning te bewerkstelligen.

Het eerder naar huis sturen van personeel is kenmerkend voor het goed lopen van het project.
Als het goed lijkt, goed ruikt, goed voelt en goed uitziet, dan is het goed.
En dus is het goed.

De beurs ziet er goed uit, het publiek, zakelijk publiek heeft zich opgedoft en klaargemaakt en paradeert tussen de stands door.

Morgenavond gaan we demonteren.
2 dagen zijn dan weer voorbij, de zomermode 2011 heeft zijn gezicht laten zien en wij...

Wij maken ons klaar om de zeven hallen te ontdoen van techniek.
2 nachten demontage.

En dan wacht mijn vakantie.
Vanuit de Rai direct door naar het hotel, vrouw en kinderen oppikken, naar Schiphol en door, Kreta here we come!!

2 weken rust, relatieve rust, en reëele warmte, zon, zee en strand.
Geen tijd om handen, en alles op z'n tijd.

En gisteren heb ik toch even gekeken naar een paar bootjes, en naar een vaarbewijs.
Ooit komt de dag, ooit valt de nacht, tewijl wij benedendeks vertoeven.

En ... One day... "one day I'll fly away".

Location:Middelblokpad,Zwolle,Nederland

woensdag 14 juli 2010

Allemaal gek (of alleen ik).

Daar zijn we weer.
Ondertussen de Kleine fabriek toch wel succesvol afgesloten.
Een overdreven warme week in de Rai.

Volgens mij was ook de beurs een succes, dus wie heeft er nog iets te klagen.

Ook deze keer moesten we naast de gewone stands weer iets van de zogenaamde "specials" zien te maken.
In samenwerking met belichter Henk Post is dit ook zeker gelukt.
Mooi project, mooi afgesloten, mooi weer.
Tegelijkertijd een mooi afscheid van de grote Wensink, een bruiloft op een idyllisch plekje in Zwolle Zuid bij de Ijssel en een feest in een tent in twente.
Ook allemaal goed afgehandeld, blije opdrachtgevers en lachende klanten.
Yeah !! Thats life.

Ondertussen is er al weer veel gebeurd.
We zijn de voorbereidingen ingegaan van de Modefabriek, de grote broer van de kleine fabriek.
De Modefabriek is weer de toonaangevende beurs voor de "gewone" modewereld.
Alle segmenten komen hier voorbij.

Op de Modefabriek faciliteren wij als bedrijf zo'n 400 stands verdeeld over 7 hallen in de Rai.
Ik ben al zo'n 13 jaar betrokken bij deze beurs waar ik als Freelancer voor Techniq productions uit Amsterdam werkzaam was.

En wat is er in de voorbije jaren veel veranderd.
Niet allemaal geheel ten positieve moet ik eerlijk toegeven.
De gemoedelijkheid van de beginjaren, de vrijblijvendheid en onvoorzienbaarheid (is dat een woord) van de gehele klus.
Het is 2010, het gaat om geld, het gaat om een zogenaamde crisis, eigenlijk gaat het nergens meer om.
Het gaat om fictie.

Joep Vermeulen de toenmalige drijvende kracht achter Techniq is ondertussen niet meer betrokken bij deze beurs.
De originele lichtbedenker en ontwerper Peter Romkema, donders hoe zou het met hem gaan, is al langer uit het zicht verdwenen.
De startende ploeg freelancers van toen, zijn uitgewaaierd en ik ben overgebleven.

Ik heb een bedrijf opgericht dat dit aankan.
ik heb ook gezien en gevoeld hoe het allemaal veranderde.
Ik heb momenten gekend waarop ik me heb afgevraagd of dit het waard is.
Wanneer wint karakter het van geld.
Wanneer gaat het weer om mooie dingen maken.
Wanneer kan ik weer doen waar ik goed in ben, en wat is dat dan.

Hoe kan een grote collega in Amsterdam, eigenlijk in Brabant met een schuur in Amsterdam, beweren dat alles goedkoper kan terwijl onze hele branche aan de onderkant van de economie opereert.

Van de week berekend dat een man van mij bijna een week facturabel aan het werk moet zijn om 1 (lees één!!) uur van de factuur van ons ICT bedrijf te kunnen betalen.
Hoe kunnen een stel cowboys in vredesnaam beweren dat het nog goedkoper kan.
In welke wereld leven zij dan.
Dat is korte termijn denken, dat is geen visie, dat is dom.

En anders gaan ze toch gewoon failliet, wedden dat iemand ze daarna wel overneemt en doorstart.
Jammer dat een hoop andere bedrijven daar dan altijd de dupe van worden.
Zaken doen heet dat, gelukkig ben ik een ondernemer en hou ik van mijn vak.
Zaken doen doe ik tussendoor.

Maar goed we gaan maandag toch weer aan het werk met een ploeg van ruim 40 man en onze eigen kok.
Dat is toch wel cool.

Weet je wat ik graag zou willen, dat we allemaal eens een week lang niet zouden zeuren, maar vooral zouden lachen en enorm dankbaar zijn met wat we hebben.
Dan doe ik dat ook en hebben we een waanzinnige week.
Wedden ?

En dan... dan gaan we ons afvragen waarom we dat niet elke week doen, en dan gaan we ons dat voornemen.
En daarna gaan we naar huis en zijn we het weer vergeten.
Dan belt de volgende klant met een heel mooi project en een heel mooi budget, naar eigen zeggen, en dan ga je in gesprek.
En later blijkt toch weer dat ze dachten dat we debiel zijn en dit allemaal voor de hobby doen.
Zo jammer, een week niet geklaagd en dan dit.

Laten we nog een week niet klagen, en er dan achter komen dat we mensen zijn, en mensen hebben altijd commentaar, kunnen het altijd beter en hebben eigenlijk geen idee.

Akim, we hebben een mooi project, en dat kan nog veel mooier worden, daar zijn we allemaal van overtuigd.
Als jullie nou onder kostprijs meedoen, dan kunnen we starten en volgend jaar...

Ja, volgend jaar bleek afgelopen jaar niet zo rooskleurig en moeten we eens praten of we het niet net zoals vorig jaar kunnen doen.
Maar dit jaar was toch volgend jaar, of is dat pas volgend jaar.

Volgens mij zijn we allemaal gek, en ben jij de ergste (of was ik dat).