zondag 13 maart 2011

Licht

Ja, en toen.
Nu schreef ik vorige keer een column over duurzaamheid.
En op de vraag of ik wederom een column wilde schrijven antwoordde ik bevestigend. Maar als het dan zover is moet het ook nog gebeuren.

Een column over licht, en wat dan over licht.
Als belichter moet je dan toch een onderwerp kunnen bedenken om over te schrijven, er gebeurd genoeg.
Waar begint dat eigenlijk, licht. En dan bedoel ik uiteraard theaterverlichting of evenementenverlichting, filmbelichting etc.

Vroeger rolde je er per ongeluk in of kende iemand die het ook deed.
Anno 2011 kies je een mbo opleiding en gaan ze je leren belichten of zoiets.
Wat ik eigenlijk doe? Ik doe iets met licht, ik weet pas wat als ik het doe, en ik weet pas hoe als ik het gedaan heb.
En ondertussen doe ik iets met licht.

Maar wat is eigenlijk goeie belichting.

Natuurlijk hartstikke hypothetisch, want in het echt bestaat dat helemaal niet. Dat bepaal je zelf.

Televisie aan, pick a live show, bomvol licht, beweegt, knippert, een matrixje hier, een videootje daar.
Loop over een beurs, kijk om je heen, en dan vooral eens hoe het eruit ziet, en dan bedoel ik eigenlijk, beeld je eens in wat je bij een bepaald decor, beeld, gevoel, item zou willen zien.
En doe dat ook eens als standhouder, theatermaker, kunstenmaker of andere leefvorm.

Te vaak is het te kleine budget al van verre zichtbaar.
In het theater is er vaak het geluk dat er reeds vele middelen en mankracht voor handen en beschikbaar is.
Als deze mannen en vrouwen tenminste bereid zijn iets harder te lopen dan de CAO ze voorschrijft.

Zo zie ik om mij heen heel veel verlichting, maar helaas een stuk minder doordachte belichting.

"Ik wil graag 30 theaterspots in mijn stand, hadden we vorig jaar ook"
"ja, een andere stand maar dat moet toch wel genoeg zijn"

Even resumeren: wat in de naam van de vrede is de definitie van een theaterspot en wat is dat volgens de klant.
Wat ben je in diezelfde naam van plan met de lampen te gaan doen.
Gewoon licht in de stand? Dan neem ik aan dat dit een heel onbelangrijke beurs is, zo niet, waarom denken we dan wel na over de standbouw en inrichting en niet over de minstens net zo en misschien soms wel belangrijkere verlichting in en belichting van de stand.

Dan denk ik "laten we de organisatie vragen de tl's aan te laten".

Pas geleden maakte ik een typisch voorbeeld mee van hoe een ontwerp niet zou moeten.
250Watt MSD spotlights (moving heads) in een sport en evenementenhal, 9 meter hoog en zelden echt donker, rook verboden.
Dit is licht ten behoeve van de shows tijdens sportwedstrijden.
De hal uiteraard altijd bezet en naast de moving heads tevens een stuk of 70 (echt waar!!!) pc's en fresnel (destination unknown), ACL-sets en Spiegelbollen!
Een sporthal!!! t.b.v. Showlicht!!!!

Ik weet niet wie er soms allemaal losgelaten worden in de wereld van de lichtontwerpen, maar ik weet wel dat daar nog heel veel moet gebeuren.

En dan gaan we het al helemaal niet hebben over de parate kennis van de dames en heren die tegenwoordig onze markt bestormen.

We worden bijna doodgegooid met de nieuwe lichting theatertechnici en belichters.
Jonkies voor wie deze roeping een gewone baan is, liefst niet als ze een feestje hebben, jarig zijn, of welk ander genot er maar op hun pad moge komen.
Producten van de MBO opleidingen die per jaar ruim 500 van deze mensen de markt op spugen, en natuurlijk zijn er geen 500 vrije banen dus worden we ZZP'er.
En aangezien ZZP'er na swaffelen het woord van het jaar moet worden gezien de hoeveelheid individuen die deze drie letters vorm geven, is het volgens mij zo langzamerhand tijd om op te staan en te ageren tegen deze slecht onderlegde opkomende generatie knoppendrukkers en draadjesdraaiers die zichzelf de naam lichttechnicus opplakken omdat het ze ooit gelukt is zonder hulp van leraar of buurman, de lamp van het klaslokaal aan te krijgen zonder hieruit voortvloeiende noemenswaardige schade te veroorzaken.

En deze groep gaat de komende jaren de theaters bemannen, shows als Idols maken en rukken dan ook op in festivalland en de beurzen waar het licht toch al vaak een ondergeschoven kindje is.
En ja, ze kunnen het laten bewegen, knipperen en sommigen ook tegelijkertijd.
Maar kunnen ze ook echt iets belichten, uitlichten, hebben ze de theoretische kennis, kennen ze het verschil tussen al die armaturen,

Fresnel, pc, elipsoïdale en condensor profiel, symmetrisch en asymmetrische licht bundels, reflectoren etc. 90% heeft geen idee.
Kleurtemperaturen, symmetrie (of juist niet), ga maar door.

En wat wil je ermee wilt bereiken. De sfeer, het gevoel, de juiste doelgroep etc. etc.
We kunnen allemaal de lampen wel ophangen, aansluiten, laten knipperen. Maar kunnen we met die lampen ook juist datgene bereiken wat er van ons verwacht wordt. En weten we eigenlijk wel wat we willen bereiken.

En dan moeten de opdrachtgevers het ook serieus gaan nemen, budgetten bepalen die gebaseerd zijn op vakmanschap en moeten wij dat waar blijven maken.

En wellicht begrijp ik het allemaal niet meer, maar volgens mij moet je toch gewoon jaren lang hard je best doen, leren, de kunst afkijken, proberen, op je bek gaan en met passie in je schoenen elke keer opnieuw proberen datgene te bereiken wat de bezoeker, klant, toeschouwer prikkelt.
Ook na 17:00uur, en op zaterdag en elke andere dag dat je de kans krijgt.

En volgens mij geld dat voor elk vak. En volgens mij moeten we de nieuwe potentiële vakmensen koesteren, zoeken, opleiden, kansen geven, op hun bek laten gaan en uiteindelijk onze plaatsen in laten nemen. En dan wordt onze passie misschien wel hun passie.

En dan kunnen wij ons achterover laten zakken en genieten van het uitzicht, van al die mooie plaatjes, van het leven, van het licht.

En dan maakt het eigenlijk niet eens zoveel uit wat het allemaal is, maar dan is het wel goed belicht, hypothetisch of niet.




- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Fivel,Zwolle,Nederland

dinsdag 8 maart 2011

Aldi



Aldi Holding B.V.
Postbus 304
5780 AH BEST.

cc.
​Aldi Filiaal Aa-landen
Rijnlaan 125
8032 MX Zwolle

​De Stentor Stadsredactie Zwolle via mail Zwolle@destentor.nl




Datum​: 9 maart 2011
Betreft​: Open brief m.b.t. ongeval met bevoorradingstruck Aldi Aa-landen, Zwolle.



Geachte lezer,

Er zijn momenten waarvan je hoopt dat je ze nooit meer mee zal maken.
Veel van die momenten zijn momenten waarvan je hoopt dat je naasten die nooit mee zullen maken.
Bijna al die momenten zijn momenten waarvan je hoopt dat ze nooit een naaste overkomen.

Gisteren was zo'n dag waarop zo'n moment zich voordeed.
Mijn vrouw en kinderen waren getuige van een aanrijding tussen een vrachtwagen en een 10 jarig meisje.
Voor hun een moment om nooit meer mee te maken, voor het meisje, haar broertje, ouders, klasgenootjes een moment waarvan je had gehoopt dat ze nooit een naaste overkomen.

Helaas weten veel mensen en vooral veel kinderen niet wat de mogelijkheden en onmogelijkheden van een vrachtwagen zijn. Laat staan dooie hoeken en vernietigende krachten van een in beweging gezette vrachtwagentrekker waarvoor ledematen een rimpel op het wegdek zijn.

Dit ongeval vond plaats voor de Aldi in de Aa-landen te Zwolle. De achteruit rijdende bevoorradingswagen van de supermarkt manoeuvreerde zijn combinatie vanaf de grote weg achteruit de inrit van de voordeelmarkt in, ten tijde dat de volop aanwezige basisscholen in een straal van 150 meter juist uitgegaan zijn.

De chauffeur moet zijn uiterste best doen de bocht achteruit te maken zonder de aanwezige personenwagens op de parkeerplaats te voorzien van ongewenste striping.
Daarnaast moet deze goeie man ogen en oren aan alle kanten van zijn combinatie hebben wat zoals wij allen weten een utopische wens is.
De klok terugdraaien kan niet, alle dooie hoeken oplossen is onmogelijk, maar uitaard moeten we er alles aan doen om ongelukken zoals deze en vele andere in de toekomst te voorkomen.

Een heel belangrijke stap in deze is de tijdsplanning van de bevoorrading van deze supermarkt en het opstellen van een protocol met betrekking tot achteruitrijdmanoeuvres van de chauffeurs.

Mijn vrouw, die behoorlijk overstuur was van het gebeurde, mijn zoon die zich misselijk voelde en geen zin meer had, mijn neefje die naast het betreffende meisje in de klas bleek te zitten, zij en met hen vele anderen zouden dit nooit meer mee moeten maken. Sterker nog, ze moeten dit eerst verwerken, hoe simpel dat ook klinkt.
Ik ga er maar gemakshalve vanuit dat we het hier allemaal over eens zijn, vooral aangezien dit schrijven geen dialoog betreft maar een simpele monoloog van een verontruste vader.

Toen mijn vrouw gisteravond de desbetreffende Aldi betrad om de dagelijkse benodigdheden in te kopen en aan de praat raakte met een van de medewerkers, kreeg zij te horen dat de bevoorradingstijden van de supermarkt vanaf volgende week aangepast waren.
Als het verhaal hier op zou houden, zou je denken dat er geleerd is van het zojuist gebeurde, maar niets is minder waar.
Ten eerste was dit al reeds gepland en ten tweede is de bevoorrading niet aangepast aan de honderden schoolgaande kinderen die de super per dag passeren, maar volledig in tegenstelling tot het verwachte juist voortaan gepland staat op dagelijks 8:15uur.
JOEHOE!! Dat is Spitsuur, betreffende schoolgaande ouders en kinderen.

Mag ik een voorstel doen, die bedrijfseconomisch misschien een heel klein beetje minder interessant is, maar op het menselijke vlak heel veel goodwill zal kweken.
Laat die vrachtwagen 30 minuten later komen en verplicht 2medewerkers van de supermarkt te assisteren bij het achteruit insteken van de combinatie.

Kost even wat planwerk en een klein beetje discipline, maar ik denk dat het een hoop van mijn eerdergenoemde momenten kan en zal voorkomen.

Uiteraard kan ik mij voorstellen dat deze nadelige kanten van het logistieke proces nog niet geheel belicht waren, maar hoop dat het ongeval met dit meisje van 10 op zijn minst de mensen van de betreffende supermarkt de ogen heeft geopend, en tevens de logistieke planning van het moederbedrijf enigszins kan overhalen deze aan te passen.

Als vader, buurtbewoner, en zelf verantwoordelijke voor het logistieke proces binnen mijn bedrijf hoop ik dat deze woorden in ieder geval een beetje mogen bijdragen aan het bewustwordingsproces van de Aldi planning en het veiliger maken van de omgeving.

Ik denk dat de Aldi aan zet is, en hoop dat ze het spel om de knikkers even willen aanpassen aan de regels van de veiligheid.
Een moment om zich te profileren als de buurtsuper die ze zouden willen zijn.

Ik ben benieuwd wie er wint.

Hoogachtend,

Akim Bwefar


Location:Fivel, AA-landen, Zwolle