zondag 16 oktober 2011

Ik dacht het echt, wat zou ik graag mijn ogen dicht doen.

Voor zover je nog niet op de hoogte was, ik ben een ondernemer.
En zoals het woord al zegt, ik onderneem en dat is ontzettend leuk.
En als je onderneemt, ga je ook wel eens onderuit. Maar zoals een ondernemer betaamt, geeft hij dan niet op.

Hoe onderneem je dan eigenlijk. ja, daar bestaan geen standaard regels voor. Echt ondernemen doe je met je gevoel, met je hart, een klein beetje met je verstand, en steeds makkelijker als je daar ook een portemonnee bij hebt.

Er moet mijns inziens ook direct een scheiding worden gemaakt tussen een ondernemer en een zakenman.
waar een ondernemer weinig tijd nodig heeft om na te denken en vaak de risico's voor lief neemt, calculeert de zakenman alles eerst nog even na om te voorkomen dat er verliezen optreden.
En natuurlijk is elke ondernemer ook een zakenman, maar zeker niet elke zakenman is ook een ondernemer.

Vorige week liep ik geheel bij toeval tegen een probleem aan. De Voedselbank in Zwolle dreigt dakloos te worden.
Naief als ik dan blijkbaar toch nog ben, dacht ik dat de voedselbank een geheel of gedeeltelijk gemeentelijk initiatief was. Laten we zeggen een verlengstuk van de sociale dienst, de onderkant van de verzorgingsmaatschappij.
Niets bleek minder waar, ten eerste is de Voedselbank een volledig particulier initiatief, een Stichting die zijn/haar eigen broek ophoudt en ten tweede is de steun vanuit de gemeente nihiel.

Even voor de duidelijkheid, de voedselbank zamelt voedsel in via aangeboorde kanalen, supermarkten, groothandels etc. en middels de hulp van vrijwilligers worden deze goederen verpakt en geassembleerd tot voedselpakketten welke eens in de 14 dagen uitgedeeld worden aan de absolute minima in onze eigen samenleving. 250-350 gezinnen! in Zwolle.
En dan hebben we het over mensen uit alle lagen van de bevolking die om welke reden dan ook volledig aan de grond zijn geraakt.

Daar zitten uit het verleden succesvolle ondernemers en vaklui tussen.
Daar zouden net zo makkelijk jij en ik tussen kunnen zitten. En dat is geen gein!

Deze stichting, bestaande uit louter vrijwilligers, wordt volledig bekostigd door de maatschappij of zou dat moeten worden, en de maatschappij, dat zijn wij.
Alleen doen wij er even niet zoveel aan. Oke, jij misschien wel, maar ik en vele anderen niet. Want ook de gemeente, als onze vertegenwoordiger in welke vorm van subsidie dan ook niet.
Nu blijkt, las ik afgelopen week in de plaatselijke courant, dat de gemeente wel degelijk in het 6 jarige bestaan twee (lees twee) keer incidenteel een gift heeft gedaan.
Uiteraard heeft dit direct mijn geweten gesust en durf ik weer zonder gene in de spiegel te kijken, wetende dat ons aller stadsbestuur ook namens mij een dan wel incidentele maar degelijke subsidie heeft geschonken aan deze groep vrijwillige maatschappijverbeteraars.

Nog geen dag later storte mijn volledige wereld in.
Daar waar ik mijn geweten gesust had met de wetenschap dat ons zo gewaardeerde gemeentebestuur mede namens mij, deze broodnodige hulp geboden had, bleek mijn persoonlijke bijdrage in de afgelopen jaren, gebaseerd op het aantal inwoners in 2011, ongeveer 0,02546041 euro te bedragen. Dat is TWEEENEENHALVE CENT !!

voor de wizzkids; 119.030 inwoners, minus de 1200 mensen die maandelijks afhankelijk zijn van de voedselbank komt neer op 117.830 inwoners van Zwolle.
En ik ga het gewoon zeggen ook, de gemeentelijke bijdrage aan de voedselvoorziening van de absolute minima bedroeg beide keren wel € 1.500,00 . En echt waar, de komma staat goed.
De totale gemeentelijke bijdrage komt daarmee uit op een zielige € 3.000,00 en deel dat door het aantal inwoners.
Wij hebben ze per persoon per saldo nog geen halve boterham geschonken.
Ik schaam me diep. En ik hoop, serieus, jij ook.

En dan kun je natuurlijk zeggen, "Gemeente schaam je diep" en dat ga ik ook zeggen: "Gemeente schaam je diep" maar tegelijkertijd zullen we actie moeten ondernemen.
En dat gingen we afgelopen week doen.

En dan blijkt dat heel veel ondernemers het met ons eens blijken te zijn.
En dat geeft je een warm gevoel. En dat doet je doorgaan.
Met een klein groepje ondernemers hebben we de koppen bij lkaar gestoken en ons eens afgevraagd wat wij zouden kunnen beteken voor ons eigen Zwolle, want daar hebben we het over.

En juist wij als ondernemers, met een netwerk dat bestaat uit nog veel meer ondernemers moeten samen het verschil kunnen maken. Daar ben ik van overtuigd.
En we begonnen, tweeerlei, aan de ene kant met een concrete zoektocht naar een nieuw pand, voor liefst minimaal 3 jaar en tegen € 0,00 huur en aan de andere kant met de oprichting van de stichting Van & Voor Zwolle die middels donerende ondernemers de voedselbank en andere initiatieven om de armoede in onze eiegen samenleving een helpende hand te bieden moet gaan ondersteunen.
En voor de goede orde, geheel belangeloos.
En na enkele contactmomenten met collega ondernemers dachten wij nog: 'dat wordt een makkie'. Niks bleek minder waar.

Absoluut, veel mensen/ondernemers zijn zoekende en waarschijnlijk zijn heel veel ondernemers er gewoon nog even niet aan toe gekomen om donateur te worden van de stichting via www.VanEnVoorZwolle.nl waardoor de aangegeven stormloop uit bleef.

Maar ik denk eerlijk gezegd, dat het gewoon nog even niet schrijnend genoeg is, misschien moeten we eerst een paar harde documentaires maken met bewegende beelden, mensen in de goot, huilende kinderen, vechtende ouders bij voedseluitdelende militairen in legergroene vrachtwagens, huilende ouders, kartonnen dozen met gordijntjes, op de achtergrond de Peperbus en ... een Telefoonpanel met bekende nederlanders en Tooske Ragas die het presenteert terwijl achter de schermen de toekomstige Masterchefs ganzenleverlollies serveren die eigenlijk niemand lust.

Zullen we nog even opzoeken wat MVO ook al weer betekend voordat we weer een award uitreiken.

Ik denk...
Ach weet je wat, misschien moet ik wel niet denken, misschien moet ik gewoon even mijn ogen dicht doen.
En dan vergeet ik het allemaal wel even, want dan is het niet gebeurd.
En dan droom ik dat al mijn collega ondernemers die miezerige € 250,00 per jaar doneren en weer gewoon van de winst aftrekken waardoor dit bedrag nog miezeriger wordt en het bedrijf nog meer maatschappelijk verantwoord.
Gewoon omdat het hard nodig is, en gewoon omdat het kan!!
En dan gaan we binnenkort met z'n allen de grote verhuizing en verbouwing in werking zetten naar het nieuwe onderkomen van de voedselbank, hebben ALLE!! kinderen weer een verjaardagsfeestje, vieren ALLE!! kinderen voortaan Sinterklaas en geloof ik er weer in!!

Man, wat zou ik graag mijn ogen dicht doen.

---------------------------------------------------------------------------------------------
OPROEP!!

Bestrijd armoede in je eigen omgeving.
Wordt donateur en koop bouwstenen voor een beter samenleving, voor maar € 250,00 per jaar en steun projecten zoals de Voedselbank.

WWW.VANENVOORZWOLLE.NL

Samen maken we de Stad ... toch?

---------------------------------------------------------------------------------------------

- Posted using BlogPress from my iPad


Location:Fivel,Zwolle,Nederland

maandag 5 september 2011

Vakantie (column voor het vakblad Stage & Theatre)

Zo langzamerhand begin ik er achter te komen dat er momenten zijn dat je best wel even aan vakantie toe bent.

hier zit ik dan, volledig leeggedacht en er moet toch nog iets geschreven worden voor de Stage& Theatre.
Normaal gesproken zou ik dan even gaan zitten, bedenk een leuk onderwerp en begin te schrijven.
Zoals ik al zei "normaal gesproken".
Om de één of andere reden is vandaag niet normaal.
Jazeker, ik ben gewoon gaan zitten, en jazeker ben ik ook gewoon begonnen met schrijven, maar nee, er kwam geen goed onderwerp.
En toch moet je iets afleveren want dat hebben we afgesproken.
Mama Mia wat kan het leven soms tegen je zijn.

Misschien moet ik wel gewoon eens iets schrijven over duurzaamheid. Neh, reeds gedaan. Maar blijft actueel.
In mijn vorige stuk schreef ik een stukje over de Prolight & sound in Frankfurt.
Binnenkort hebben de Plaza, de Europese beurs der beurzen.
Het Walhalla voor de innovator op het gebied van belichting.
Zou er daar weer een nieuwe wereld opengaan, worden we overspoeld met nieuwe ideeën, of zullen we zoals zo vaak wederom worden geconfronteerd met oude trucjes in een nieuwe jas.
Dan gaan we nog meer led verlichting zien met nog meer led vermogens en nog veel meer led opbrengst en nog meer duurzaam als we er minder van zouden gebruiken.
Ik ben benieuwd.
Ik moet ook nog een ontwerp maken, en betrap mezelf erop dat het steeds weer iets spectaculairder moet. Net zoals vorig jaar kan niet meer anno 2011.

O ja, en alles moet als het even kan en trouwens ook als het even niet kan, duurzaam, dus dat ook nog en bij voorkeur in combinatie met een maatschappelijk verantwoorde kwinkslag.
zo, iedereen tevreden.

Maar nu kan ik mij toch niet van de indruk onttrekken dat we volgens mij veel meer LED (lees duurzame)verlichting gebruiken dan we ooit aan halogeenverlichting zouden hebben gebruikt.
De Led zorgt er niet alleen voor dat het stroomverbruik vergeleken met een zelfde lichtopbrengst van een oude conventionele lamp wordt teruggedrongen, het zorgt er ook voor dat er voor ons een wereld open is gegaan waar we een generatie geleden alleen maar van konden dromen.
De RGB mogelijkheden die het biedt en de mogelijke aaneenschakeling van diverse LED armaturen zorgen ervoor dat waar we eerder genoegen namen met een grote foto aan de muur, we nu minstens een even zo grote led wall willen zien verrijzen waar we daarna een partij computers en andere minder duurzame shit achter hangen om het geheel strak binnen de lijnen weer te kunnen geven.
En die 365.000 ledlampjes verbruiken veel minder stroom dan dat we datzelfde zouden hebben gedaan met evenzoveel gloeilampen. .. dan dat we datzelfde zouden hebben gedaan met evenzoveel gloeilampen!!!

Dat is mijns inziens toch eenzelfde soort vergelijking te zijn als die tussen mijn hedendaagse hybride auto die 7,6 liter euro95 per 100km rijdt en mijn vorige 2,4liter diesel Mega Pick up die 12 liter wegslurpte op eenzelfde afstand, wat weer niet per definitie inhoudt dat mijn Hybride auto daarmee duurzaam is, maar wel zuiniger (en dat zal dan wel duurzamer zijn) dan zijn voorganger.

En uiteindelijk is er dan weer een lichtontwerp, hebben we weer nieuwe trucjes bedacht, nog mooiere beelden en weer minder energieverbruik per lamp, maar wel met nog veel meer lampen, dus wederom duurzaam en daarmee heb ik mijn doel bereikt.

Ik bedenk me dat we dan misschien helemaal niet zo duurzaam zijn als we allemaal denken.
Ik heb weer een partij gasontladingslampen gekocht en ook zojuist een 300PK Motorkruiser met twee motoren.
Ik begin met beide motoren en zodra ik toe ben aan een duurzaam moment schakel ik er één uit en bedenk me dan dat als ik zo doorga er volgend voorjaar misschien we een extra boterbloempje voor mij groeit. ik hoop het, ik denk het wel.

Ik ga met vakantie, en ik hoop jij ook, en dan hoop ik dat jij net zoveel van die mooie en duurzame momenten gaat beleven als ik in de komende weken. Dan gaan we zelf ook langer mee, en volgens mij is dat pas duurzaam.
Geniet er van. Tot aan de andere kant van de zomer.
I'll be back.


- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Simon Stevinweg,Zwolle,Nederland

donderdag 26 mei 2011

Vive La Revolution (collumn voor vakblad Stage & Theatre mei 2011)

Het is weer voorjaar.
De eerste bloempjes steken hun kopjes uit de grond.
De bomen worden weer groen en er beginnen weer voorzichtig ledematen zichtbaar te worden in het straatbeeld.

Volledig in lijn met de commerciële gedachte is ook de tijd aangebroken om nieuwe uitvindingen, armaturen etc. ten toon te stellen aan het grote publiek.
Een korte omschrijving van deze zin is de jaarlijks terugkerende Prolight & Sound.

Als rechtgeaarde belichter, technicus, ondernemer hoor je daar je gezicht te laten zien.
En dus donderdagochtend 6:00uur onderweg.
2 collega's mee op deze veel te lang durende rit.
Files, navigators, tussenstops en uiteindelijk de beurs.

Zoals altijd in Frankfurt, als altijd groot, als altijd veel te zien, als altijd verbazingwekkend mooi weer.

Twee dagen had ik uitgetrokken, twee dagen had ik ook nodig.
Geluidfabrikanten, importeurs, lichtfabrikanten, importeurs, uitvindingen, gadgets, ledverlichting,
Nieuwe dingen die nog niemand kent, oude dingen die nog niemand blijkt te kennen, nieuwe dingen die niemand wil kennen.
Alles heeft een plek. Ik heb dingen bekeken, gehoord, besproken en gedaan.
En toen waren de twee dagen bijna om.
Een van mijn laatste bezoeken was aan de stand van een Nederlandse leverancier, importeur, fabrikant uit het oosten van ons land.
Eens kijken of nog even langskomen de moeite waard was.

And let me tell you : IT WAS!
2 jaar geleden verbaasde ik me over de eerste LED moving head Spot en heb ze direct uit de stand gekocht. Dat komt soms voor.
Nu was het kleiner.
Rob de Bouwer heeft drie nieuwe dingen geconstrueerd.
Een kar, cool, handig, goed idee, gaat zeker werken, leuk.
Een beugel voor striparmaturen, wauw, slim, uitgedacht, ook cool, gaat ook werken, leuk.
En dan ook nog een klein dingetje.
De slide. Oké.

We spoelen enkele seconden terug.... De slide!!
Niks oké, niks cool, niks leuk.
Dit en ik denk echt niks anders verdient het predikaat het beste idee van nederland.
Dit betekent een revolutie in de bevestigingswereld.
Jarenlang hebben wij armaturen omgeschroefd, haak eraf, haak eraan.
Jarenlang heb ik getracht het spigot systeem verder door te voeren, te ontwikkelen en jarenlang liep ik vast.
nu lag hij daar, nu bestaat hij, nu is hij niet alleen bedacht, hij is ook doordacht.
Lampen, speakers, barren, Alles, alles, alles kun je voorzien van een slide-deel en alles, alles alles kun je er dan ook aan vast maken.

Na de uitvinding van de Trussbuster (niet te verwarren met de truss-butler) is dit echt een geniale zet.
En om dit te ontdekken, moest er een beurs gebouwd worden in enkele grote hallen in Duitsland, moest ik daar ook heen gaan, moest ik twee dagen kijken, lopen, praten, lopen, proberen, lopen, lopen en lopen.

Ik ben op.
Moe, Ik slide terug naar nederland.

Vive la revolution!!
Het was het waard.
Rob, bedankt.

- Posted using BlogPress from my iPad







Location:Fivel,Zwolle,Nederland

dinsdag 19 april 2011

Straks gaan we failliet

Mail, telefoon, van alles.
Enige tijd geleden kwam BVA-auctions een veilingbedrijf bij me met de vraag of wij nog materiaal hadden dat eventueel via een veiling verkocht zou kunnen worden. We zoeken nog een paar partijen en dan houden we een audio, video en licht veiling.
Goed plan dacht ik. En besloot deze keer echt een partij materiaal te gaan verkopen, kunnen we daar weer nieuwe spullen voor kopen toch?

Men, wat is dat een partij werk. En dan bedoel ik ook echt een partij werk.
Alles uitzoeken, verkavelen, foto's maken.
Dan ben je aan het eind van de dag ook echt kapot.
En ik verzeker je, dat waren de jongens ook :)

Maar goed, ik dacht dan ook, kom dat gooien we op de veiling, staat mijn naam nog op, maar dat haalt de koper er maar af. Misschien een beetje naïef denk ik toch dat ze dat er wel afhalen.
En zo niet, ach...

Maar dan gaat de veiling online, en dan kan dus de hele wereld kijken wat er allemaal verkocht wordt. En dan blijken toch wel heel veel mensen dat soort veilingen te volgen. En mensen gaan spullen herkennen. En zelfs je logo (het werkt). Maar.....

Dan blijkt dat ook heeeeeel veeeeeeel mensen denken dat veilingen er alleen zijn om spullen te verkopen van iemand die door deurwaarders, belastiginspecteurs en/of andere schuldeisers aan zijn haren over de drempel en al schreeuwend, scheldend en gevolgd door camera's van SBS-kwek met zijn neus op de openstaande rekeningen is gedrukt.

En dus....

Moet Bwefar wel failliet zijn.

En dus, mail, telefoon, meer mail, nog meer telefoon.
Nee! Nee! Nee!

We zijn niet failliet en voor zover ik mijn accountant en Financiele administratie moet geloven hebben we vorig jaar weer meer omgezet dan in 2009, en zelfs meer verdiend.
Al moet ik je eerlijk zeggen dat ik dat geld ook allemaal niet kan vinden.
Maar reken erop, de belastinginspecteur wel, en dan zal hij me al schreeuwend over de drempel sleuren en voor het meelevende oog van de camera uiteen rijten, me hevig snikkend achterlatend zal ontdoen van een groot deel van mijn welverdiende winst.
En wij hebben dat ooit samen bedacht.

En dus geef ik jou ook de schuld.
En dat zal ik eens rondvertellen, aan iedereen twitteren, in fora opgooien zodat iedereen je gaat bellen, mailen, meer bellen en nog meer mailen omdat ze zich afvragen waarom ik jou overal de schuld van geef.
Maar dat doe ik helemaal niet, en jij hebt geen schuld, en ik vind het helemaal niet erg om belasting te betalen, en weet je;

Ik ga ook NIET failliet.
Nu niet en in de toekomst ook niet.
Want daar heb ik helemaal geen tijd voor.

En bij deze maak ik voor jullie allemaal op 2 mei tijd om uitgebreid bij mij op de zaak aan de Simon Stevinweg nr. 16 vanaf een uur of 16:00 te komen borrelen, om te zien waarom wij niet failliet gaan en te ervaren wat voor geweldig bedrijf we zijn.
Ik zou zeggen: tot dan !

2 mei 2011 16:00uur
Bwefar
Simon Stevinweg 16
Zwolle
038-4601155

Groet, Akim

- Posted using BlogPress from my iPad


Location:Wolvejagtpad,Zwolle,Nederland

zondag 13 maart 2011

Licht

Ja, en toen.
Nu schreef ik vorige keer een column over duurzaamheid.
En op de vraag of ik wederom een column wilde schrijven antwoordde ik bevestigend. Maar als het dan zover is moet het ook nog gebeuren.

Een column over licht, en wat dan over licht.
Als belichter moet je dan toch een onderwerp kunnen bedenken om over te schrijven, er gebeurd genoeg.
Waar begint dat eigenlijk, licht. En dan bedoel ik uiteraard theaterverlichting of evenementenverlichting, filmbelichting etc.

Vroeger rolde je er per ongeluk in of kende iemand die het ook deed.
Anno 2011 kies je een mbo opleiding en gaan ze je leren belichten of zoiets.
Wat ik eigenlijk doe? Ik doe iets met licht, ik weet pas wat als ik het doe, en ik weet pas hoe als ik het gedaan heb.
En ondertussen doe ik iets met licht.

Maar wat is eigenlijk goeie belichting.

Natuurlijk hartstikke hypothetisch, want in het echt bestaat dat helemaal niet. Dat bepaal je zelf.

Televisie aan, pick a live show, bomvol licht, beweegt, knippert, een matrixje hier, een videootje daar.
Loop over een beurs, kijk om je heen, en dan vooral eens hoe het eruit ziet, en dan bedoel ik eigenlijk, beeld je eens in wat je bij een bepaald decor, beeld, gevoel, item zou willen zien.
En doe dat ook eens als standhouder, theatermaker, kunstenmaker of andere leefvorm.

Te vaak is het te kleine budget al van verre zichtbaar.
In het theater is er vaak het geluk dat er reeds vele middelen en mankracht voor handen en beschikbaar is.
Als deze mannen en vrouwen tenminste bereid zijn iets harder te lopen dan de CAO ze voorschrijft.

Zo zie ik om mij heen heel veel verlichting, maar helaas een stuk minder doordachte belichting.

"Ik wil graag 30 theaterspots in mijn stand, hadden we vorig jaar ook"
"ja, een andere stand maar dat moet toch wel genoeg zijn"

Even resumeren: wat in de naam van de vrede is de definitie van een theaterspot en wat is dat volgens de klant.
Wat ben je in diezelfde naam van plan met de lampen te gaan doen.
Gewoon licht in de stand? Dan neem ik aan dat dit een heel onbelangrijke beurs is, zo niet, waarom denken we dan wel na over de standbouw en inrichting en niet over de minstens net zo en misschien soms wel belangrijkere verlichting in en belichting van de stand.

Dan denk ik "laten we de organisatie vragen de tl's aan te laten".

Pas geleden maakte ik een typisch voorbeeld mee van hoe een ontwerp niet zou moeten.
250Watt MSD spotlights (moving heads) in een sport en evenementenhal, 9 meter hoog en zelden echt donker, rook verboden.
Dit is licht ten behoeve van de shows tijdens sportwedstrijden.
De hal uiteraard altijd bezet en naast de moving heads tevens een stuk of 70 (echt waar!!!) pc's en fresnel (destination unknown), ACL-sets en Spiegelbollen!
Een sporthal!!! t.b.v. Showlicht!!!!

Ik weet niet wie er soms allemaal losgelaten worden in de wereld van de lichtontwerpen, maar ik weet wel dat daar nog heel veel moet gebeuren.

En dan gaan we het al helemaal niet hebben over de parate kennis van de dames en heren die tegenwoordig onze markt bestormen.

We worden bijna doodgegooid met de nieuwe lichting theatertechnici en belichters.
Jonkies voor wie deze roeping een gewone baan is, liefst niet als ze een feestje hebben, jarig zijn, of welk ander genot er maar op hun pad moge komen.
Producten van de MBO opleidingen die per jaar ruim 500 van deze mensen de markt op spugen, en natuurlijk zijn er geen 500 vrije banen dus worden we ZZP'er.
En aangezien ZZP'er na swaffelen het woord van het jaar moet worden gezien de hoeveelheid individuen die deze drie letters vorm geven, is het volgens mij zo langzamerhand tijd om op te staan en te ageren tegen deze slecht onderlegde opkomende generatie knoppendrukkers en draadjesdraaiers die zichzelf de naam lichttechnicus opplakken omdat het ze ooit gelukt is zonder hulp van leraar of buurman, de lamp van het klaslokaal aan te krijgen zonder hieruit voortvloeiende noemenswaardige schade te veroorzaken.

En deze groep gaat de komende jaren de theaters bemannen, shows als Idols maken en rukken dan ook op in festivalland en de beurzen waar het licht toch al vaak een ondergeschoven kindje is.
En ja, ze kunnen het laten bewegen, knipperen en sommigen ook tegelijkertijd.
Maar kunnen ze ook echt iets belichten, uitlichten, hebben ze de theoretische kennis, kennen ze het verschil tussen al die armaturen,

Fresnel, pc, elipsoïdale en condensor profiel, symmetrisch en asymmetrische licht bundels, reflectoren etc. 90% heeft geen idee.
Kleurtemperaturen, symmetrie (of juist niet), ga maar door.

En wat wil je ermee wilt bereiken. De sfeer, het gevoel, de juiste doelgroep etc. etc.
We kunnen allemaal de lampen wel ophangen, aansluiten, laten knipperen. Maar kunnen we met die lampen ook juist datgene bereiken wat er van ons verwacht wordt. En weten we eigenlijk wel wat we willen bereiken.

En dan moeten de opdrachtgevers het ook serieus gaan nemen, budgetten bepalen die gebaseerd zijn op vakmanschap en moeten wij dat waar blijven maken.

En wellicht begrijp ik het allemaal niet meer, maar volgens mij moet je toch gewoon jaren lang hard je best doen, leren, de kunst afkijken, proberen, op je bek gaan en met passie in je schoenen elke keer opnieuw proberen datgene te bereiken wat de bezoeker, klant, toeschouwer prikkelt.
Ook na 17:00uur, en op zaterdag en elke andere dag dat je de kans krijgt.

En volgens mij geld dat voor elk vak. En volgens mij moeten we de nieuwe potentiële vakmensen koesteren, zoeken, opleiden, kansen geven, op hun bek laten gaan en uiteindelijk onze plaatsen in laten nemen. En dan wordt onze passie misschien wel hun passie.

En dan kunnen wij ons achterover laten zakken en genieten van het uitzicht, van al die mooie plaatjes, van het leven, van het licht.

En dan maakt het eigenlijk niet eens zoveel uit wat het allemaal is, maar dan is het wel goed belicht, hypothetisch of niet.




- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Fivel,Zwolle,Nederland

dinsdag 8 maart 2011

Aldi



Aldi Holding B.V.
Postbus 304
5780 AH BEST.

cc.
​Aldi Filiaal Aa-landen
Rijnlaan 125
8032 MX Zwolle

​De Stentor Stadsredactie Zwolle via mail Zwolle@destentor.nl




Datum​: 9 maart 2011
Betreft​: Open brief m.b.t. ongeval met bevoorradingstruck Aldi Aa-landen, Zwolle.



Geachte lezer,

Er zijn momenten waarvan je hoopt dat je ze nooit meer mee zal maken.
Veel van die momenten zijn momenten waarvan je hoopt dat je naasten die nooit mee zullen maken.
Bijna al die momenten zijn momenten waarvan je hoopt dat ze nooit een naaste overkomen.

Gisteren was zo'n dag waarop zo'n moment zich voordeed.
Mijn vrouw en kinderen waren getuige van een aanrijding tussen een vrachtwagen en een 10 jarig meisje.
Voor hun een moment om nooit meer mee te maken, voor het meisje, haar broertje, ouders, klasgenootjes een moment waarvan je had gehoopt dat ze nooit een naaste overkomen.

Helaas weten veel mensen en vooral veel kinderen niet wat de mogelijkheden en onmogelijkheden van een vrachtwagen zijn. Laat staan dooie hoeken en vernietigende krachten van een in beweging gezette vrachtwagentrekker waarvoor ledematen een rimpel op het wegdek zijn.

Dit ongeval vond plaats voor de Aldi in de Aa-landen te Zwolle. De achteruit rijdende bevoorradingswagen van de supermarkt manoeuvreerde zijn combinatie vanaf de grote weg achteruit de inrit van de voordeelmarkt in, ten tijde dat de volop aanwezige basisscholen in een straal van 150 meter juist uitgegaan zijn.

De chauffeur moet zijn uiterste best doen de bocht achteruit te maken zonder de aanwezige personenwagens op de parkeerplaats te voorzien van ongewenste striping.
Daarnaast moet deze goeie man ogen en oren aan alle kanten van zijn combinatie hebben wat zoals wij allen weten een utopische wens is.
De klok terugdraaien kan niet, alle dooie hoeken oplossen is onmogelijk, maar uitaard moeten we er alles aan doen om ongelukken zoals deze en vele andere in de toekomst te voorkomen.

Een heel belangrijke stap in deze is de tijdsplanning van de bevoorrading van deze supermarkt en het opstellen van een protocol met betrekking tot achteruitrijdmanoeuvres van de chauffeurs.

Mijn vrouw, die behoorlijk overstuur was van het gebeurde, mijn zoon die zich misselijk voelde en geen zin meer had, mijn neefje die naast het betreffende meisje in de klas bleek te zitten, zij en met hen vele anderen zouden dit nooit meer mee moeten maken. Sterker nog, ze moeten dit eerst verwerken, hoe simpel dat ook klinkt.
Ik ga er maar gemakshalve vanuit dat we het hier allemaal over eens zijn, vooral aangezien dit schrijven geen dialoog betreft maar een simpele monoloog van een verontruste vader.

Toen mijn vrouw gisteravond de desbetreffende Aldi betrad om de dagelijkse benodigdheden in te kopen en aan de praat raakte met een van de medewerkers, kreeg zij te horen dat de bevoorradingstijden van de supermarkt vanaf volgende week aangepast waren.
Als het verhaal hier op zou houden, zou je denken dat er geleerd is van het zojuist gebeurde, maar niets is minder waar.
Ten eerste was dit al reeds gepland en ten tweede is de bevoorrading niet aangepast aan de honderden schoolgaande kinderen die de super per dag passeren, maar volledig in tegenstelling tot het verwachte juist voortaan gepland staat op dagelijks 8:15uur.
JOEHOE!! Dat is Spitsuur, betreffende schoolgaande ouders en kinderen.

Mag ik een voorstel doen, die bedrijfseconomisch misschien een heel klein beetje minder interessant is, maar op het menselijke vlak heel veel goodwill zal kweken.
Laat die vrachtwagen 30 minuten later komen en verplicht 2medewerkers van de supermarkt te assisteren bij het achteruit insteken van de combinatie.

Kost even wat planwerk en een klein beetje discipline, maar ik denk dat het een hoop van mijn eerdergenoemde momenten kan en zal voorkomen.

Uiteraard kan ik mij voorstellen dat deze nadelige kanten van het logistieke proces nog niet geheel belicht waren, maar hoop dat het ongeval met dit meisje van 10 op zijn minst de mensen van de betreffende supermarkt de ogen heeft geopend, en tevens de logistieke planning van het moederbedrijf enigszins kan overhalen deze aan te passen.

Als vader, buurtbewoner, en zelf verantwoordelijke voor het logistieke proces binnen mijn bedrijf hoop ik dat deze woorden in ieder geval een beetje mogen bijdragen aan het bewustwordingsproces van de Aldi planning en het veiliger maken van de omgeving.

Ik denk dat de Aldi aan zet is, en hoop dat ze het spel om de knikkers even willen aanpassen aan de regels van de veiligheid.
Een moment om zich te profileren als de buurtsuper die ze zouden willen zijn.

Ik ben benieuwd wie er wint.

Hoogachtend,

Akim Bwefar


Location:Fivel, AA-landen, Zwolle

vrijdag 7 januari 2011

Guess what!!


Heel zo nu en dan, begeef ik me op het gladde ijs dat NS heet.
Vanmorgen had ik een bespreking in Amsterdam, waarvan ik verwachte dat hij heel lang zou duren.
Dat viel mee, maar ik had besloten mijn broertje die dienst deed als chauffeur, huiswaarts te laten gaan en de trein terug te nemen.

Voor de duidelijkheid, vroeger pakte ik wel vaker de trein, maar als je in 1 jaar tijd 3 vluchten bijna en 1 Thalys helemaal mist door vertragingen, hou je het wel snel voor gezien.

Nu zit ik in de trein. Warempel komt hij maar twee minuten te laat en vertrekt enkele minuten later.
Net voor Hilversum luidt de stem van de reisleider, overstappen voor Zwolle...
Mijn iPhone reisplanner had toch echt Amersfoort aangegeven.
Snel de reisplanner erbij, en inderdaad, gewijzigd.
Pfff. Gelukkig heb ik een Up to date telefoon.

Handig die trein, je kunt zo mooi onderweg nog even doorwerken.

Nu heb ik in de paar keer dat ik toch tracht de trein te nemen, wel eens de 'S op de coupe ramen gezien.
Daarnaast vergezeld van de teksten 'silence' en 'stilte'.

Ik heb deze teksten altijd geïnterpreteerd als het bordje 'wilt u zitten, ik kan staan' uit de stadsbus vroeger. Gewoon een andere omschrijving van denk ook eens aan een ander.

Mijn telefoon gaat, ik spreek nog wel eens met mensen, dus op zich niet zo vreemd.
Ik neem hem op! WAT zeg je??! ja, inderdaad, ik neem hem op.
Met een wild gebaar stijgt uit een zetel voor mij een 'jongeman' omhoog om mij al driftig gebarend te wijzen op de mooie stickers op de ramen.

Ik vraag mij af wat de man mankeert, sla hem helemaal in elkaar en.. Grapje natuurlijk, althans dat tweede deel.

Ik ben de gelukkige bezitter van een plat computerscherm met internetmogelijkheden voor onderweg, in de volksmond iPad genoemd, dus besluit na het gesprek mijn zoekmachine eens tevoorschijn te toveren en te googlen (zeg: koekelen met een zachte K), op de woorden 'stilte coupe' en NS.

Krijg nou toch helemaal de rambam, inderdaad, voor de lawaaimoeie medemens heeft de NS inderdaad speciale coupes ingericht, en sterker nog, hier mag je eigenlijk helemaal GEEN geluid maken.
Er zijn zelfs mensen (lees ...)die zich enorm blijken op te winden, zelfs op internet, over mensen die met hun kinderen praten, met elkaar praten of tegen hun mini-tv praten terwijl hij aan hun oor hangt.

Dan zie ik 2, lees twee, conducteurs aan komen lopen.
Terwijl ik me druk maken over het feit dat ik geen gebarentaal beheers en werkelijk geen idee heb hoe in zo'n geval in deze oorverdovende stilte met deze mannen te communiceren valt, breekt toch echt mijn klomp.

Deze heren hebben er blijkbaar geen weet van dat ze zojuist een stiltecoupe hebben betreden.
Waarom heeft de vloer geen andere kleur, waarom zijn de ramen niet geblindeerd, waarom ligt er geen geluidsabsorberende vloerbedekking.
Ik sta op het punt om met een wild gebaar op te staan en deze heren met gestrekte wijsvinger te duiden op de alom bekende 'S' op het raam als een van deze mannen mij op een heel erg vriendelijke manier vraagt om mijn plaatsbewijs om vervolgens zijn jaloezie kenbaar te maken betreffende mijn platgeslagen computerscherm met internetmogelijkheid.

Volledig uit het veld geslagen toon ik mijn kaartje en grap nog een en ander terug.
De heren verdwijnen en ik laat mij onderuit zakken in mijn stoel.
Heerlijk, zo'n stiltecoupe, en weet je wat. Ze bestaan echt.

Ik denk nog 'slappe zak' als een jongedame een zetel naast mij haar telefoon beantwoord en ik niks zeg. Als de conducteur op luide toon via de speakers mijn rust verstoord door om te roepen dat de trein wel erg vol zit, dit komt omdat er een andere trein uitgevallen is, en hier uitgebreid zijn excuses voor maakt.

Ik denk nog sssst.

Stiltecoupe, het moet niet gekker worden.





- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Nieuwe Maatsweg,Eemnes,Nederland

dinsdag 4 januari 2011

Januari, voornemens

En het is alweer januari.
Ik wens jullie allen, jajajaja.

Ik heb een voorstel.
We houden op met de beste wensen na 3 januari en doen niet meer aan goede voornemens.

Dat lijkt een nietszeggende opmerking, maar bedenk je dan het volgende.

Duizenden mensen hoeven zich geen zorgen te maken of ze hun goede voornemens wel gaan halen en of ze zich eraan kunnen houden.
Duizenden mensen blijven roken, waardoor niet geheel Friesland zonder werk komt te zitten.
Duizenden mensen blijven duizenden kilo's chocolade eten en als die duizenden mensen dan ook nog eerlijke chocolade eten kunnen duizenden cacao boeren hun gezinnen blijven onderhouden.
Dat scheelt duizenden euro's aan ontwikkelingshulp aan de cacaoboeren wat weer gebruikt kan worden om duizenden anderen te voorzien van vaccins en overige benodigheden.

Duizenden mensen hoeven (bijna) niet meer bang te zijn voor al die kussende collega's, buurmannen en aanhangende familieleden.
Dus duizenden mensen gaan weer met plezier in januari naar hun werk, duizenden ondernemers zijn daar erg blij mee, wat de duizenden andere werknemers ook weer blij maakt omdat de sfeer in het bedrijf zo prettig is.

maar bedenk je ook dat duizenden mensen zonder goede voornemens al het goede dat ze vanaf 1januari wilden doen nu gaan verspreiden over het gehele jaar.
En bedenk je dan dat duizenden mensen daar nog heel lang plezier van zouden kunnen hebben.

En bedenk vooral dat ik daar heel erg blij van zou worden, en met mij duizenden anderen.
Ik wilde namelijk sowieso dit jaar eens heel veel lol gaan maken.

En weet je wat ik denk,
Ik denk dat ik me dat maar eens voorneem, voor 2011.

De allerbeste wensen!

Oeps!


- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Harderwijk,Nederland